حضرت علي (ع) مي فرمايد كساني كه دنياي خود را مي فروشند تا دينشان حفظ شود و با اين عمل آخرت خود را آباد مي سازند اين ها همان صالحان و متقيان مي باشند اما كساني كه آخرتشان را به خاطر آرزوهاي دنيائي از دست مي دهند و با اين عمل آخرت خود را نابود مي سازند اين گروه همان زيانكاران و خاسرين مي باشند . دوستان گرامي ، ما اگراين باور و اعتقاد را در خود تقويت كنيم كه دنيائي كه در آن زندگي مي كنيم گذرا و فاني است آنقدر حرص و طمع به آن نمي ورزديم و آرزوهاي طولاني نمي كرديم و اگر مي دانستيم رستاخيز همان روزي است كه پروردگار جهانيان وعده فرموده و آن حق است همچنين بهشت را جايگاه بندگاني قرار داده است كه در طول عمر خود اعمال شايسته انجام داده اند و در آن جاودان خواهند بود . هرگز گرد گناه نمي رفتيم و آرزوهاي دنيائي نمي توانست ما را بفريبد جالب اينجاست گروه قليلي كه دنيا آنها را مجذوب خود ساخته متاسفانه در زمره كساني هستند كه قرار است مردم كوچه و بازار را ارشاد كنند و به بيان ديگر مي توان گفت آنها همان عالمان بي عمل هستند . بيچاره مردمي كه اين افراد را بعنوان راهنماي خود انتخاب كرده اند خداوند درقرآن مي فرمايد : من به بندگانم تكليف نكردم جز به اندازه وسع و توانائيشان ، پس خداوند تبارك و تعالي فقط به اندازه توانائي بندگانش از آنها انتظار دارد كه فقط او را بپرستند و كسي را همتاي پروردگار خويش قرار ندهند . افراد متقي و پرهيزگار فقط خدا را بخاطر وحدانيت ، ربوبيتش و نعماتش ستايش مي كنند بنده مخلص كسي است كه از ديگران چيزي نخواهد تا خود به آن برسد و چون به آن دست يافت راضي و خشنود باشد و اگر زيادتي ماند به ديگران بخشد آن بنده كه حاجت خود را از خلق نخواهد در حقيقت به بندگي خود نسبت به حضرت احديت اذعان كرده است . آن كس كه از روزي خود راضي و خشنود است در حقيقت از خداي خود راضي و خشنود است و خداوند نيزاز چنين بنده اي راضي خواهد بود و هر آن كس كه از مال خويش در راه رضاي خداوند به ديگران مي بخشد در حقيقت نسبت به پروردگار خود كمال اعتماد و اطمينان را ابراز داشته است كساني كه عارف مي شوند فرق آنها با افرادعادي اين است كه آنان شكر خداوند را بيشتر از افرادعادي بجاي مي آورند وكاري را كه انجام مي دهند كه رضاي خداوند در آن باشد كم سخن مي گويند و بيشتر به ذكر خدا مشغولند اگر هم لب به سخن بگشايند سخنان آنها در مردم تاثيرگذار خواهد بود .